X
تبلیغات
رایتل

حال ما خوب است؛ اما...

پنج‌شنبه 4 شهریور‌ماه سال 1395 ساعت 11:37 ب.ظ

آدم یه وقتایی یه گوهی میخوره که توش میمونه!

مثلا میاد میگه من خیلی خفنم و خیلی متفاوتم و خیلی خاصم و خیلی خوبم و زندگی رو ضربه فنی میکنم ، حتی شده تو لحظه ی آخر!

اونوقت برمیگرده سر زندگیش میبینه هیچ غلطی که نمیتونه بکنه هیچ، شونصد بار هم بار انداز شده و بازی تموم شده و حریف رفته و این هنوزم که هنوزه داره رو تشک غلط میزنه!!!!

اونوقت میگه خب من الان بیام چه پستی بنویسم؟! بعد خواننده نمیگه این چه آدم "دم دمی مزاجی " یه که تکلیفش با خودشم مشخص نیست؟!

ولی خب از اونجایی که نه شما من رو میشناسید نه من شما رو، بهتره که خودسانسوری نکنم و بگم: آقا کم آوردم! خسته شدم! اعتماد به نفسم رو از دست دادم! احساس میکنم هیچ گوهی نشدم و نیستم و نمیشم!

وقتی نه میتونی خودت رو آروم کنی ، نه دیگران رو، خب پس فلسفه ی وجودت چیه اصلا؟!

وقتی سال اقدام و عمل به فلانت هم نیست و هیچ اقدام و عملی در راستای بهتر شدن زندگیت و خودت و اطرافیانت نمیکنی، نه تنها احساس خاک بر سری میکنی، بلکه میگی خب بکش بیرون از آدمای دور و برت حداقل رو اعصاب اونا نباش پفیوز!

حالا نه که فکر کنید من الان بی اعصابم دارم چیز میگم ها! پسفردا که میام پست های مثبت هم مینویسم همین فازمه! منتها ادم همیشه میخواد خودش رو گول بزنه بگه شرایط بهتر میشه! ولی خب خودمونیم دیگه.......

پی نوشت:
دردی که انسان را به سکوت وا میدارد

بسیار سنگین تر از دردیست که انسان را به فریاد وا میدارد...

و انسان ها فقط به فریاد هم میرسند... نه به سکوت هم!
#فروغ_فرخزاد

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo